Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Πέμπτη, 03 Ιανουάριος 2019
Πέμπτη, 03 Ιανουάριος 2019 22:01

Μουσικοθεραπεία

Το επάγγελμα του αστυνομικού, θεωρείται υψηλών ψυχοφυσιολογικών απαιτήσεων και συναισθηματικού μόχθου, επιφέροντας δυσμενείς επιπτώσεις στη σωματική και στην ψυχική του υγεία. Σύμφωνα με διεθνείς έρευνες, οι αστυνομικοί έχουν υψηλότερες τάσεις να εμφανίσουν κατάθλιψη, διαταραχή μετατραυματικού στρες και αποδυνάμωση των γνωστικών ικανοτήτων σε σχέση με εργαζόμενους, που δεν εκτίθενται σε τραυματικά γεγονότα.

Στην Ελλάδα έχει ερευνηθεί η πίεση και το στρες, που δέχονται οι Έλληνες αστυνομικοί, ενώ στον εργασιακό τους χώρο δεν έχουν διεξαχθεί ιδιαίτερα πολλές έρευνες. Οι αστυνομικοί βιώνουν άγχος εξαιτίας της επείγουσας λήψης απόφασης σε κρίσιμα περιστατικά, των κανόνων και κανονισµών, των ποικίλων και δύσκολων συνθηκών εργασίας, της εργασίας µε βάρδιες, της μη επαρκούς υποστήριξης από τις αρχές κ.α.

Το άγχος μπορεί να εξασθενίσει ψυχολογικά την ικανότητα του ανθρώπου να συγκεντρώνεται, να διευθετεί ζητήματα, να λαμβάνει αποφάσεις και να ολοκληρώνει εργασιακές δραστηριότητες. Οι συνέπειες του άγχους στους αστυνομικούς, που αναφέρονται στην επιστημονική βιβλιογραφία περιλαμβάνουν: καχυποψία, συναισθηματική αδιαφορία, δυσαρέσκεια στη δουλειά, μειωμένη αποδοτικότητα, συστηματική απουσία, πρόωρη σύνταξη, υπερβολική επιθετικότητα, αλκοολισμό, συζυγικά ή οικογενειακά προβλήματα, καρδιακή προσβολή, έλκη και απόκτηση βάρους.

Ωστόσο, το επάγγελμα, απαιτεί τον αστυνομικό να είναι σε θέση να διαχειρίζεται το στρες και όλα τα συναισθήματά του αποτελεσματικά και καθώς με κάθε είδους ανθρώπινη επαφή μεταδίδονται συναισθήματα, οι αστυνομικοί μεταφέρουν αυτό το συναισθηματικό φορτίο της δουλειάς τους στην οικογένεια και αντίστροφα, είναι αδύνατο να κρατήσουν την προσωπική τους ζωή έξω από την εργασία.

Για το λόγο αυτό, υπάρχει μια ποικιλία από προγράμματα, που προσπαθούν να αυξήσουν την ευαισθησία των αστυνομικών προς τους άλλους και να πετύχουν ικανότητες αυτοέλεγχου. Σε προγράμματα διαχείρισης του στρες, που μετρήθηκε η απόδοση των αστυνομικών, τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικά υψηλότερη ικανότητα ν’ ακολουθήσουν την αστυνομική πρακτική και υψηλότερες αποδόσεις στα πραγματικά περιστατικά των αστυνομικών, που συμμετείχαν σε αυτό με σκηνές προσομοίωσης κ.α., σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους, που δε συμμετείχαν. Συνδυασμός παρεμβάσεων με χρήση ψυχοδυναμικών και γνωσιακών τεχνικών σε ομάδα αστυνομικών με μετατραυματικό στρες, έδειξε ότι οι αστυνομικοί της πειραματικής ομάδας επέστρεψαν στα καθήκοντά τους γρηγορότερα σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.

Η Λιακοπούλου (2017) απόδειξε ότι παρέμβαση διαχείρισης στρες σε αστυνομικούς μέσω της Πυθαγορείου Αυτογνωσίας, παρουσίασε ευεργετικές αλλαγές στη γνωστική λειτουργικότητα και στην ψυχική ευεξία των συμμετεχόντων αστυνομικών, σε σύγκριση με την ομάδα, που δε συμμετείχε στην παρέμβαση. Η Ρομoσιού (2017) δημιουργώντας ψυχοεκπαιδευτικό πρόγραμμα παρέμβασης σε ομάδα αστυνομικών, έδειξε, επίσης, βελτίωση των επιπέδων της συναισθηματικής νοημοσύνης,αποδεικνύοντας μάλιστα, πως η συναισθηματική νοημοσύνη σχετίζεται σημαντικά με την αστυνομική εργασία, καθώς και με ποικίλες όψεις της ψυχικής και σωματικής υγείας των αστυνομικών.

Σημαντική επίδραση στην ψυχική και πνευματική υγεία διαπιστώνεται να έχουν οι οργανωμένες μουσικές δραστηριότητες. Ο Αμερικανός φιλόσοφος Dewey (1934), υποστήριξε πως η τέχνη αποτελεί ιδιαίτερη ποιότητα κάθε ανθρώπινης εμπειρίας, αφού όλες οι εμπειρίες έχουν αισθητική ποιότητα. Οι δημιουργικές θεραπευτικές τέχνες, όπως η μουσικοθεραπεία, η χοροθεραπεία, η ζωγραφική, τα συλλογικά καλλιτεχνικά πρότζεκτ, επαναδιευθετούν την υγεία ή τα κοινωνικά προβλήματα, που αντιμετωπίζονται από μια ομάδα ανθρώπων.

Η χρήση της μουσικής από καταρτισμένο μουσικοθεραπευτή με έναν πελάτη ή με μια ομάδα ανθρώπων δημιουργούν «σχεσιακές εμπειρίες» με τρόπο τέτοιο, ώστε να διευκολύνουν και να προωθούν την επικοινωνία, τις σχέσεις, τη γνώση, την έκφραση, την οργάνωση και άλλους κοντινούς θεραπευτικούς στόχους, προκειμένου να βιωθούν οι φυσικές, συναισθηματικές, πνευματικές κοινωνικές και γνωστικές ανάγκες. Οι διάφορες μουσικές δραστηριότητες, χωρίς απαραίτητη τη γνώση μουσικής, όπως ο αυτοσχεδιασμός με μουσικά όργανα, η δημιουργία τραγουδιών και στίχων, η μουσική ακρόαση κ.α., διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο ανάμεσα στην ένταση και στην αποφόρτιση εσωτερικών συγκρούσεων. Έρευνες στον εγκέφαλο δείχνουν ότι η μουσική μπορεί να προκαλεί θετικές βιοχημικές αλλαγές στις περιοχές του εγκεφάλου, που συνδέονται με τη διαχείριση του άγχους και του στρες.

Από τον Οκτώβριο 2017 έως το Μάρτιο 2018, συντονίστηκε και απευθύνθηκε σε συναδέλφους, ως μια συνεργατική προσπάθεια της Διεθνούς Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Τ.Δ. Πειραιά και της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Πειραιά, ομάδα αστυνομικών Δεκτικής Μουσικοθεραπείας - Guided Imagery & Music (GIM). Οι συνάδελφοι, που συμμετείχαν στην παρέμβαση ήταν 8 αστυνομικοί του Ν. Αττικής κατόπιν πρόσκλησης με ανακοινώσεις στις υπηρεσίες τους. Η επιλογή πραγματοποιήθηκε βάση σειράς προτεραιότητας κατά τη δήλωση ενδιαφέροντος τους. Οι 12 συνολικά συναντήσεις, πραγματοποιήθηκαν σε συγκεκριμένη ώρα και ημέρα της εβδομάδας, σε κατάλληλη αίθουσα κεντρικού υπηρεσιακού κτιρίου, που παρείχε η Δ.Α. Πειραιά.

Μέσα στην ομάδα με τη χρήση Guided Imagery & Music (GIM), δημιουργήθηκε κατάλληλο μουσικό περιβάλλον, ώστε τα μέλη να επικοινωνήσουν μεταξύ τους και να διευκολυνθεί η απελευθέρωση του ιδιαίτερου δυναμικού κάθε ατόμου. Σε αυτό το ασφαλές πλαίσιο, κατέστη δυνατόν να ενισχυθεί η βαθύτερη αντίληψη των συναισθημάτων των αστυνομικών, τόσο ως προς τον εαυτό τους, όσο και προς τους άλλους. Μάλιστα, αναγνωρίζοντας οι ίδιοι δύσκολα συναισθήματα και πιθανές αμφιβολίες για τον εαυτό, κατάφεραν να αυξήσουν την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή τους. Στη συγκεκριμένη δράση, η μουσική και η ομάδα, αποτέλεσαν το επικουρικό δοχείο ποικίλων στρεσογόνων εικόνων υπηρεσιακών δυσχερειών και το όχημα βοήθειας για την αναθεώρηση κάποιων εσωτερικευμένων αναπαραστάσεων, της απαιτητικής, αγχωτικής και επίπονης κάποιες φορές καθημερινότητας του αστυνομικού.

Η καλλιέργεια εγγύτητας μεταξύ των συναδέλφων στην ομάδα, ανάδειξε τη σημαντικότητα του να βιώνουμε ασφάλεια και να εισπράττουμε υποστήριξη, πρώτα εντός του Σώματος, στο οποίο υπηρετούμε.

Πώς άλλωστε θα ανταποκριθούμε με σύνεση και αποτελεσματικότητα στα περιστατικά όταν αισθανόμαστε άγχος από τις πολυάριθμες στρεσογόνες καταστάσεις που καθημερινά βιώνουμε?

Πώς θα μπορέσουμε να προσφέρουμε ασφάλεια, εάν δε αισθανόμαστε ήρεμοι και ασφαλείς?

Τέλος, η ομάδα αυτή, μπόρεσε να λειτουργήσει για το κάθε μέλος σαν την αρχική οικογένεια και να προάγει τη συναδελφική αλληλεγγύη. Άλλωστε, όπως αναφέρθηκε και σε κάποια από τις συναντήσεις «για κάποιους από εμάς η Αστυνομία συχνά, δεν είναι η δεύτερη οικογένειά μας, αλλά η πρώτη».

Τον Ιανουάριο 2019, στα πλαίσια ερευνητικής μελέτης, θα συσταθεί νέα ομάδα μουσικοθεραπείας συναδέλφων από όλη την Αττική, για 8 συναντήσεις με την ευγενή χορηγία των ενώσεων:

Αστυνομικών Υπαλλήλων Νοτιοανατολικής Αττικής και

Ελληνικό Εθνικό Τμήμα Διεθνούς Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΙΡΑ).

Άμεση Έναρξη- Δηλώσεις συμμετοχής
Πληροφορίες:

Κέλλυ Μαστοράκη (συνάδελφος – μεταπτυχιακή φοιτήτρια μουσικοθεραπείας)
τηλ. 6940271373
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

43344480 10156150867684317 1395681946759069696 n